Miniaturka 3

Świąteczny Cud...

_________________________________________________________________________

Hermiona stała przy oknie patrząc na zastawiony stół. Uśmiechnęła się lekko, to była pierwsza wigilijna kolacja, na którą zaprosiła wszystkich znajomych, przyjaciół i wrogów... Poczuła jak ktoś łapie ją od tyłu. Draco nachylił się nad nią i pocałował lekko. 

- Pysznie to wszystko wygląda. - pochwalił ją.

- Tak, tylko czy ktokolwiek zwróci na to uwagę jeśli będą się cały czas tłuc. - rzuciła w przestrzeń. Blondyn roześmiał się.

- Wszystko będzie dobrze. - przytulił ją. - No a teraz idź się już przebrać, bo zaraz przyjdą goście.

Hermiona otrząsnęła się z transu i pobiegła na górę. Całkowicie zapomniała, żeby przygotować sobie coś do ubrania. W końcu jednak wybrała coś odpowiedniego. Szybko ubrała się i uczesała, po czym zeszła na dół. Już na schodach usłyszała głosy.

-- Przyszli pierwsi goście -- pomyślała -- przedstawienie czas zacząć.

W salonie zastała Lucjusza i Narcyze, oraz Pana i Panią Weasley. Draco bezskutecznie próbował rozładować napiętą atmosferę, ale zanim Hermiona zdążyła podejść, aby mu pomóc, ktoś znowu zadzwonił do drzwi. Stali tam Ginny z Blaisem i ich czteroletnią córeczką, Harry z Pansy, Nott, Fred i George z Angeliną, oraz Ron, który patrzył na nią trochę niepewnie. Na samym końcu przybyli również rodzice Hermiony.

- To może usiądźmy do stołu? - zapytała Hermiona, kiedy wszyscy byli już w salonie i otrzymali kieliszek. 

Nie było tak źle, gdy brązowowłosa podała pierwsze dania na stół, wywiązała się rozmowa. Zrobiło się luźniej, zaczęli żartować. Pan Granger zagadnął Malfoya Seniora, a Narcyza swobodnie gawędziła z Molly. Również Ginny po raz pierwszy od wielu miesięcy odezwała się do Rona. Hermionie zrobiło się cieplej na sercu. 

- Wypijmy toast! - powiedział Draco i podniósł kieliszek. - Za wspaniały pomysł mojej pięknej żony, abyśmy w tym dniu spotkali się tu wszyscy razem!

- Za Hermionę. - zawtórował mu Harry.

- Za Hermionę. - powtórzyli wszyscy razem i wypili trunek.

Reszta wieczoru minęła spokojnie, a o dziesiątej wszyscy zaczęli się zbierać. Ostatni wyszedł Ron. Zanim jednak teleportował się spod domu, spojrzał jeszcze raz na Hermionę i wyszeptał,

- Wybacz mi.

Nastała chwila ciszy, którą jednak przerwała była gryfonka.

- Już dawno ci wybaczyłam Ron. - odpowiedziała dziewczyna. Uśmiechnął się i zniknął z cichym pyknięciem. 

Miona wróciła do domu. Jej mąż nucił coś cicho, z uśmiechem na ustach.

- I co, nie było źle.

- Masz rację. - odpowiedziała i pocałowała go. - Było niespodziewanie dobrze, prawie taki... Świąteczny Cud....

________________________________________________________________________

Hej!

Miniaturka bardzo krótka, ale z założenia nie miała być długa. Taka pokazująca świąteczną atmosferę. Mam nadzieję, że mimo wszystko będzie się wam podobać. Co do rozdziału, jeśli się wyrobię, to pojawi się jak zwykle w piątek :)

hairy